وَجْه : ( ع . ا ) . روى و چهره . روى و صورت و هيأت و پيكر و سيما و ديدار و شكل و نمايش . ( ناظم الاطباء ) . روى مردم و هر چيزى . ج اوجُهْ ، وجوه ، اجوه با قلب واو به همزه . ( منتهى الارب ) . وَحْشى : ( ع . ص ) . جانب بيرونى از بعض اندام . مثلًا پشت دست را جانب وحشى گويند و كف دست را جانب انسى نامند . ( آنندراج ) . آن جانب از تن يا اعضاى آن يا چيز ديگر كه روى به برون سوى دارد . ( يادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . كنار وحشى ، آن كنار از چيزى كه از انسان دور باشد ، بر خلاف كنار انسى . ( ناظم الاطباء ) . پشت كمان . ( منتهى الارب ) . پس مردم . ( بحر الجواهر ) . وَخْز : ( ع . ا ) . ( مص ) . در سپوختن سوزن و سنان و آنچه بدان ماند . ( تاج المصادر ) . وَذْى : ( ع . ا ) . ودى . آب كه پس از بول بيرون آيد . آب رقيق و لزج را كه پس بول بيرون آيد وذى گويند . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . آبى كه پس از انزال از كسى خارج مىگردد . ( ناظم الاطباء ) . وَذى : ( ع . ا ) . وَذْى . آبى كه پس از انزال [ منى ] از كسى خارج مىشود . ( ناظم الاطباء ) . وَرْدَه : ( ا ) . برج . ( برهان ) . خانهء كبوتر در سنگستان و خصوصاً برج كبوترخان . ( ناظم الاطباء ) . چوبى كه كبوتربازان در دست گرفته و كبوتران را بدان پرواز مىدهند . ( فرهنگ فارسى معين ) . وَسَط : ( ع . ص ، ا ) . چيزى كه ميانه باشد ، يعنى متوسط بود در طول و قصر و فربهى و لاغرى و ديگر كيفيات . ( منتهى الارب ) . معتدل . ( اقرب الموارد ) . وَرَم : ( ع . ا ) . آماس . ( منتهى الارب ) . و آن در اصطلاح پزشكان عبارت است از ماده اى كه در اندرون جرم عضو توليد و سبب افزايش حجم عضو به شكلى خارج از حد طبيعى شود . ( كشاف اصطلاحات الفنون ) . ( بحر الجواهر ) . برآمدگى انساج نرم و يا استخوانى بدن خواه با التهاب همراه باشد و يا بدون التهاب باشد . تورم . برآمدگى . ( فرهنگ فارسى معين ) . و در تداول عامه به هر نوع برآمدگى نسجى كه مربوط به هر عارضه اى باشد به طور عام اين كلمه اطلاق مىشود . ( فرهنگ فارسى معين ) . ورم بيضه : التهاب و تورم بيضه‌ها را گويند و غالباً در دنبالهء يك سوزاك مزمن اين عارضه پديد مىآيد . ( فرهنگ فارسى معين ) .